Tarjimayi hol
Chorsham’ Ro‘ziyev 1955-yil 8-dekabr kuni Buxoro viloyatining Kogon tumanidagi Miyonko‘l qishlog‘ida oddiy dehqon Ruziyev Yo‘ldosh oilasida dunyoga kelgan. Oilada to‘rtinchi farzand bo‘lgani uchun ona tomonidan buvisi Sulhida bibi unga Chorsham’ deb nom berishni aytgan.
Chorsham’ 1970-yil 7 sinfda o‘qib yurgan paytida “Bahor” deb nomlangan birinchi she’rini bitgan.U shunday boshlanadi:
Baland tog‘da erir muz qorlar
Quyosh nuri qilganida kor.
Yerni bo‘rtib chiqar maysalar
Yangi fasl boshlanar – bahor.
Maktabni oltin medal bilan tugatgach 1974 – 1980-yillar hozirgi Milliy universitetning jurnalistika fakulteti kechki bo‘limida tahsil oladi va imtiyozli diplom bilan tugatadi. Ish faoliyati davomida O‘zbekiston radiosi, O‘zbekiston Yozuvchilar Uyushmasi, “Sog‘lom avlod uchun” jurnali, “O‘zbektelefilm” studiyasi va Milliy teleradiokompaniya tahririyatlarida xizmat qiladi.
Shoirning she’riy, hajviy,dramaturgiyaga oid va ko‘plab xotira – esse kitoblari chop etilgan. Tanlangan asarlari, “Ismoil Somoniy” nomli tarixiy dramasi, “Afandi aldamaydi” nomli xajviy kitobi, hayotdagi ustozi Mardon Xolbekovga bag‘ishlangan “Mardona hayot” nomli xotira kitobi, ijoddagi ustozi, O‘zbekiston Xalq shoiri, Halqaro Mahmud Qoshg‘ariy mukofoti sohibi Rauf Parfiga bag‘ishlangan “Abadiyat qo‘shig‘i” nomli essesi shular jumlasidandir. Yaqinda shoirning “O‘zbekning bir oilasi ” nomli xotira kitobi ham chop etildi.
U 1990-yildan beri O‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi a’zosi. Uning ko‘plab she’rlariga hofizlar tomonidan kuy bastalanib ijro etib kelinmoqda.”Do‘stlik” ordeni va “Mehnat faxriysi” ko‘krak nishoni bilan taqdirlangan.
Oilali, ikki o‘g‘il va uchta nabirasi bor.
She`rlaridan namunalar:
Doim bir mehrni tuyib yashayman,
Shu mehrga ko‘ngil qo‘yib yashayman.
“Har yaproqda yashar xudo” deydilar,
Ko‘klamni chunonam suyib yashayman.
Musoga havasim kelar bir umr,
Tur kabi tog‘larga to‘yib yashayman.
“Haq yo‘ldan adashma” degan haq so‘zni
Har kuni dilimga quyib yashayman.
Taqdirga shukrlar qilib ming bora
Ajab taqdirlardan kulib yashayman.
Hayotdan bir ma’ni topa olmagan
G‘amzada kaslardan kuyib yashayman.
Dunyodan ketsa ham jismu-jon, Chorsham,
Ruhim qayta-qayta kelib yashayman.
***
Bahouddin bobomga riyozat chekib boray,
Dilimga ishq , muhabbat urug‘in ekib boray.
Unib chiqqay bir kuni undan mehr-sadoqat
Umrimni shu sadoqat yo‘liga tikib boray.
Qishu-yozin, tun demay, ulovlariga minmay,
Tog‘u-toshlardan oshib, daryolar kechib boray.
Tashlab g‘ayir o‘ylarni, unutib yot ko‘ylarni,
Yuragimda yig‘ilgan tugunni yechib boray.
Yon-verimdan chiqsalar yaxshi-yomon odamlar
Qo‘llariga nasihat nomalar tutib boray.
Najot makoni shunda, ko‘ngil darmoni shunda,
Dargohiga doimo jonimdan kechib boray.
Ziyoratim ushalsa, ko‘zlarim nurga to‘lsa,
Go‘zal hayotga, Chorsham, qaytadan uchib boray.
***
Ko‘ngilda bir muhabbat bor ajab dunyolari tortar,
Yurakda ming jarohat bor ajab savdolari tortar.
Chiqib ketmoqni istar dil yana Majnunni yo‘lig‘a
Poyoniga yetib bo‘lmas ajab sahrolari tortar.
Kuyay deyman, yonay deyman peshonamda bitilgandir
Ajab ishqning ajab zayli, ajab g‘avg‘olari tortar.
Visoliga yetishsam bas, bo‘lardim bir umr sarmast,
Sadoqat taxtiga payvast ajab Zuhrolari tortar.
Sen-ey, Chorsham, yetarman deb urinma ishqni siriga,
Faqat talpin, faqat yongin, ajab ma’volari tortar.
